ﺍﻣﺸﺐ ﮐﻪ ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ ﻣﻨﯽ، ﺧﻔﺘﻪ ﭼﻮﻥ ﻋﺮﻭﺱ
ﺯﻧﻬﺎﺭ ﺗﺎ ﺩﺭﻳﻎ ﻧﺪﺍﺭﯼ، ﮐﻨﺎﺭ ﻭ ﺑﻮﺱ


ﺍﯼ ﺷﺐ! ﺑﮕﻴﺮ ﺗﻨﮓ ﺑﻪ ﺑﺮ ﻧﻮﻋﺮﻭﺱِ ﺻﺒﺢ
ﺍﻣﺸﺐ ﮐﻪ ﺗﻨﮓ ﺩﺭ ﺑﺮ ﻣﻦ، ﺧﻔﺘﻪ ﺍﻳﻦ ﻋﺮﻭﺱ


ﻟﺐ ﺑﺮ ﻧﺪﺍﺭﻡ ﺍﺯ ﻟﺐ ﺷﻴﺮﻳﻦ ﺷﮑّﺮﺵ
ﮔﺮ ﺑﺎﻧﮓ ﺻﺒﺢ ﺑﺸﻨﻮﻡ ﻭ ﮔﺮ ﻏﺮﻳﻮِ ﮐﻮﺱ


ﻳﺎ ﺭﺏ! ﺑﺒﻨﺪ ﺑﺮ ﺭُﺥ ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ، ﺭﺍﻩ ﺻﺒﺢ
ﺩﺭ ﺧﻮﺍﺏ ﮐﻦ ﻣؤﺫﻥ ﻭ ﺩﺭ ﺧﺎﮎ ﮐﻦ ﺧﺮﻭﺱ


ﻳﮏ ﺍﻣﺸﺒﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻣﻨﯽ، ﺍﺯ ﺭﺍﻩ ﻟﻄﻒ ﻭ ﻣﻬﺮ
ﺟﺒﺮﺍﻥ ﺷﻮﺩ ﺑﻘﻴّﻪ ﻋﻤﺮ، ﺍﺭ ﺑﻮﺩ ﻓﺴﻮﺱ


ﻧﺎ ﺭِﻧﺪَﻡ ﺍﺭ ﺑﺨﻮﺍﻫﻢ ﮐﺎﻳﻦ ﺷﺐ، ﺳﺤﺮ ﺷﻮﺩ
ﺑﺎﺷﺪ ﺍﮔﺮ ﺑﻪ ﺗﺨﺖ ﺳﻠﻴﻤﺎﻧﯽ‏ﺍﻡ ﺟﻠﻮس


ﻫﻨﺪﯼ ﺯ ﻫﻨﺪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺳﺮ ﮐﻮﻳﺖ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ
ﮐﯽ ﺩﻝ ﺩﻫﺪ ﺑﻪ ﺷﺎﻫﯽِ ﺷﻴﺮﺍﺯ ﻭ ﻣُﻠﮏِ ﻃﻮﺱ؟